| 1. | اثربخشی روش تدریس مبتنی بر نقشۀ مفهومی بر بهبود حل مسئله و باورهای ضمنی هوش دانشآموزان | |
| صفحه 4-18 | ||
| مرضیه دلوکیان؛ زبیر صمیمی؛ اسماعیل قدری؛ ناصر محمدی احمدآبادی | ||
| 2. | اثربخشی آموزش مهارتهای مثبتاندیشی بر مبنای آموزهای دینی بر اشتیاق تحصیلی و سازگاری تحصیلی دانشآموزان دارای اهمالکاری تحصیلی | |
| صفحه 19-32 | ||
| حسن گلزار؛ محسن زارعی جلیانی | ||
| 3. | مقایسۀ تأثیر استفاده از روش تدریس معکوس و روش تدریس سنتی بر تابآوری تحصیلی و درگیری تحصیلی دانشآموزان در درس علوم تجربی | |
| صفحه 33-45 | ||
| امیر سبزی پور؛ بنفشه حسنوند؛ نوش آفرین صفری | ||
| 4. | اثربخشی برنامه آموزش فلسفه برایکودکان بر هویت اخلاقی دختران در تعامل با خودتنظیمی هیجانی | |
| صفحه 46-60 | ||
| الهه ملاابراهیم لو؛ شهرام واحدی؛ علی ایمان زاده؛ رحیم بدری | ||
| 5. | نقش واسطهای هماهنگی خود با هدف در رابطه بین کامیابی تحصیلی و سرمایۀ روانشناختی در دانشجویان | |
| صفحه 61-73 | ||
| فروغ فرزان مهر؛ جعفر بهادری خسروشاهی | ||
| 6. | اثربخشی ذهنآگاهی کودکمحور بر انزوای اجتماعی و تنظیم هیجان کودکان مبتلا به اختلال یادگیری ویژه | |
| صفحه 74-87 | ||
| ابوالفضل رشیدی احمدابادی؛ رضا زمزی؛ خلیل کاکاوندی | ||