در این مقاله سعی شده در دو بخش، دو مسئله اساسی راجع به علم غیب از دید عقلی بررسی شود. در بخش نخست با دو دلیل عقلی ثابت شده که انسان در عین محدودیتهایی که از ناحیه جسمش بدو تحمیل شده، نفسش آنچنان قابلیتی دارد که میتواند در سیر تکاملی خویش تمامی آن حصارها را درنوردد و به فراتر از آنها علم پیدا کند. در بخش دوم سه دلیل بر اینکه امامان معصوم (ع) از بالاترین درجات علم غیب از جهت کمیت و کیفیت برخوردارند، طرح شده است.
The present paper seeks to examine two basic questions related to the knowledge of unseen world from an intellectual view in two separate parts. In the first part, two intellectual proofs have been proposed to prove that man’s soul is so capable that it can transcend all limitations in its evolutionary journey and gain knowledge about whatever behind them though its body imposes some limitations on it. In the second part, three proofs have been proposed to prove that Infallible Imams (peace be upon them) enjoy the highest degrees of knowledge of unseen world in terms of quality and quantity
کلیدواژهها [English]
knowledge of unseen world, Imam, intellect, Imamate, Imam’s knowledge, infallible Imams (peace be upon them)
مراجع
ابنسینا (1403). الاشارات و التنبیهات، با شرح خواجه طوسی و محاکمات قطب رازی، تهران: دفتر نشر کتاب، چاپ دوم.
بحرانی، سید هاشم بن سلیمان (1378). الانصاف فی النص علی الائمه الاثنی عشر (ع)، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
