پیشبینی پایستگی تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم براساس شادکامی و خودکارآمدی | ||
| پژوهش در روشهای آموزش | ||
| دوره 3، شماره 3 - شماره پیاپی 11، مهر 1404، صفحه 91-104 اصل مقاله (1.19 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22091/jrim.2025.11603.1127 | ||
| نویسندگان | ||
| حمید فرامرزی1؛ محمود امیدی* 2 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی آموزشی،دانشکده علوم انسانی،دانشگاه آزاداسلامی ،قم، ایران | ||
| 2استادیار فلسفه تعلیم و تربیت ،دانشکده علوم تربیتی ،دانشگاه فر هنگیان ،قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف پژوهش حاضر پیشبینی پایستگی تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم براساس شادکامی و خودکارآمدی بود. پژوهش به شیوه توصیفی - همبستگی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم به تعداد 2560 نفر (1397 دختر، 1163 پسر) در سال تحصیلی 1403-1402 بودند که از این جامعه تعداد 347 دانشجو براساس جدول کرجسی و مورگان و به شیوه طبقهای نسبی نمونهگیری شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه شادکامی آکسفورد آرجیل، پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر ، پرسشنامه پایستگی تحصیلی مارتین و مارش استفاده شد. نتایج ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامههای شادکامی (94/0 = α)، خودکارآمدی (92/0 = α) و پایستگی تحصیلی (80/0 = α) به دست آمد که نتایج حاکی از پایایی مناسب ابزارها میباشد. تجزیه و تحلیل یافته ها نشان داد بین شادکامی با پایستگی تحصیلی (50/0 = r) و خودکارآمدی با پایستگی تحصیلی (46/0 = r) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (01/0 < sig). نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد که شادکامی و خودکارآمدی میتوانند پایستگی تحصیلی را پیشبینی نمایند (01/0p < ، 69/61 = (344، 2)F). مجذور ضریب همبستگی چندگانه 26/0 = 2R است این مسئله بیانگر آن است که متغیرهای پیشبین، میتوانند 26 درصد از تغییرات متغیر پایستگی تحصیلی را تبیین کنند. با توجه به نتایج میتوان نتیجهگیری کرد، برای افزایش پایستگی تحصیلی باید روی شادکامی و خودکارآمدی دانشجویان برنامهریزی شود. | ||
تازه های تحقیق | ||
نتایج ماحصل از استفاده از بر شاخصهای آمار توصیفی از جمله میانگین و انحراف استاندارد و آزمونهای آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون نشان داد بین شادکامی و خودکارآمدی با پایستگی تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهر قم رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. یافتههای پژوهش حاضر دارای تلویحات کاربردی برای مداخلههای آموزشی – مشاورهای با هدف ارتقای پایستگی تحصیلی دانشجویان براساس تقویت شادکامی و خودکارآمدی است تا دانشجویان بتوانند به هنگام رویارویی با چالشهای تحصیلی به شیوه کارآمد و سازگارانه پاسخ دهند. نتایج مبین آن بود که پایستگی تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم براساس شادکامی و خودکارآمدی قابل پیشبینی است، بنابراین نتیجه گرفته شد که شادکامی و خودکارآمدی میتوانند پایستگی تحصیلی را پیشبینی نمایند. نتایج نشان داد که پایستگی تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم براساس شادکامی قابل پیشبینی است، بنابراین نتیجه گرفته شد که شادکامی میتواند پایستگی تحصیلی را پیشبینی نمایند. در خصوص تبیین رابطه شادکامی و پایستگی به نظر میرسد افراد شادکام، افکار و رفتارهایی دارند که سازگار و کمککننده است. این افراد با دید روشن به امور مینگرند، به طور مستقیم برای حل مسائل خود میکوشند و به موقع از دیگران کمک میطلبند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پایستگی تحصیلی؛ شادکامی؛ خودکارآمدی؛ دانشگاه علوم پزشکی قم | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Predicting Academic Retention of Students at Qom University of Medical Sciences based on Happiness and Self-efficacy | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Hamid Faramarzi1؛ Mahmoud Omidi2 | ||
| 1Department of Educational Planning, Faculty of Humanities, Qom Branch, Islamic Azad University, Qom, Iran | ||
| 2Department of Philosophy of Education, Faculty of Educational Sciences, Farhangian University, Qom, | ||
| چکیده [English] | ||
| The aim of the present study was to predict academic retention of students at Qom University of Medical Sciences based on happiness and self-efficacy. The study was conducted using a descriptive-correlational method. The statistical population of this study included all students at Qom University of Medical Sciences, 2560 people (1397 girls, 1163 boys) in the academic year of 2023-2024, from which 347 students were sampled based on the Krejci and Morgan table and using a relative stratified method. To collect data, the Oxford Argyle et al. Happiness Questionnaire, the Sherer General Self-Efficacy Questionnaire, and the Martin and Marsh Academic Retention Questionnaire were used. The results of Cronbach's alpha coefficient for the happiness questionnaires (α = 0.94), self-efficacy (α = 0.92), and academic retention (α = 0.80) were obtained, which indicate appropriate reliability of the instruments. Analysis of the findings showed that there is a positive and significant relationship between happiness and academic retention (r = 0.50) and self-efficacy and academic retention (r = 0.46) (sig < 0.01). The results of multiple regression showed that happiness and self-efficacy can predict academic retention (p < 0.01, F = (344, 2)61.69). The square of the multiple correlation coefficient is R2 = 0.26, which indicates that the predictor variables can explain 26 percent of the changes in the academic retention variable. According to the results, it can be concluded that in order to increase academic retention, students' happiness and self-efficacy should be planned | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| academic retention, happiness, self-efficacy, Qom University of Medical Sciences | ||
| مراجع | ||
|
Argilés, J. M., & Slof, E. J. (2001). New opportunities for farm accounting. European Accounting Review, 10(2), 361-383. Argyle, M., (2001). The psychology of happiness (2nd ed.). Routledge. Asgharnejad, T., Ahmadi Deh Qotboldini, M., Farzad, V., & Khodapanahi, M. (2006). Study of the psychometric properties of the sherr general self-efficacy scale. Journal of Psychology, 10(39), 262-274. SID. https://sid.ir/paper/54517/fa (in Persian) Bandura, A & Jourdan .F.J (1991). self-regulatory mechanisms governing the impact of social comparison, on complex decision- making. Journals of Personality and Social Psychology,60.941-951. Başol, G. (2010). Validity and reliability of Turkish form of children's self-efficacy scale on Turkish primary school students. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 2(2), 4082-4086 Diener, E. (1984). Subjective well-being, Psychological Bulletin, 95, 542-575. Duijn, M., Rosenstiel, I. V., Schats, W., Smallenbroek, C., Dahmen, R. (2011). Vitality and health: A lifestyle program me for employees. European Journal of Integrative Medicine, 3(2), 97- 10. Fathi, D., & Jamal Abadi, M. (2017). Investigating the mediating role of resilience in the relationship between academic support and academic vitality in students. Bimonthly Scientific Research Journal of Educational Strategies in Medical Sciences, 10(4), 263-269. (in Persian) Golestaneh, S. M., & Behzadi, A. (2019). The effectiveness of positive psychology intervention training on increasing well-being, academic vitality, and academic achievement of female students. Quarterly Journal of Applied Psychology, 13(2). (in Persian) Luthar, S. S., & Cicchetti, D. (2000). The construct of resilience: Implications for interventions and social policies. Development and psychopathology, 12(4), 857-885. Martin, A. J. & Marsh, H. W. (2008). A multilevel perspective on gender in classroom motivation and climate: Potential benefits of male teachers for boys?.Journal of educational Psychology, 100(1), 78.
Najafi, M., Dehshiri, G., Dabiri, S., Sheikhi, M., & Jafari, N. (2012). Psychometric properties of the Persian version of the Oxford Happiness Questionnaire in students. Educational Measurement, 3(10), 55-73. SID. https://sid.ir/paper/214563/fa (in Persian) Nouri, Z., & Khalil Abadinejad, F. (2024). Enhancing self-esteem, self-efficacy, and academic buoyancy through positive thinking training in college students. Iranian Evolutionary Educational Psychology Journal, 6(4), 209-226. (in Persian) Oishi, S., Choi, H., Koo, M., Galinha, I., Ishii, K., Komiya, A., ... & Besser, L. L. (2020). Happiness, meaning, and psychological richness. Affective Science, 1(2), 107-115. Pahlavani, & Jokar. (2023). The relationship between mindfulness and happiness and academic achievement: The mediating role of academic vitality. Quarterly Journal of Research in Classroom and Virtual Learning, 10(3), 75-90. (in Persian) Pajares, F. (1997). Current directions in self-efficacy research. Advances in motivation and achievement, 10(149), 1-49. Chicago http://www.des.emory.edu/mfp/effchapter.html
Piqueras, J. A., Kuhne, W., Vera-Villarroel, P., Van Straten, A., & Cuijpers, P. (2011). Happiness and health behaviours in Chilean college students: a cross-sectional survey. BMC Public Health, 11(1), 1-10
Ryan, R. M., & Frederick, C. (1997). On energy, personality, and health: Subjective vitality as a dynamic reflection of well‐being. Journal of personality, 65(3), 529-565
Saberi, M., Mohammadi, A., Shirinkam, M. S. (2022). The Relationship between academic attitude, academic aid and academic achievement with academic life of medical students. Educ Strategy Med Sci, 14 (6), 387-394. (in Persian) . Safa, J. S., Esfhani, M. D., & Poordel, M. (2021). Development of a model of academic buoyancy based on with school connection, Family’s emotional atmoshphere, motivation, self-efficacy and Academic Engagement of students. Journal of Counseling Research. Samari Safa, J., Dashti Esfahani, M., & Pourdel, M. (2021). Developing a model of academic buoyancy based on school connections, family’s emotional atmoshphere, motivation, self-efficacy and academic engagement of students. QJCR, 20 (77), 225-256. (in Persian) Samari Safa Jafar, Dashti Esfahani Mahla, & Pourdel Mozhgan. (2021). Developing a model of academic vitality based on the relationship with the school, the emotional climate of the family, motivation, self-efficacy and academic engagement of students. Shadkam, H., Yaghoobi, A., Zanganeh Motlagh, F., Pirani, Z., & Mohagheghi, H. (2021). Developing a model of academic buoyancy based meaning of life mediated by happiness in students. Positive Psychology Research, 7(4), 41-54. Shadkam, H., Zanganeh Motlagh, F., Yaghoubi, A., Pirani, Z., & Mohaghegh, H. (2022). Prediction of academic vitality based on life expectancy, happiness and meaning in students. Educational Development of Judishapur, 13, 128-141. Sherer, M. (1982). The self-efficacy scale: Construction and validation. University of Alabama. Siadetian, Mostajeran, & Qomrani. (2012). A comparative study of life expectancy and optimism in deaf and hearing students. Exceptional Education, 112(12), 18-26. Stephens, K. H. (2019). Academic resilience, academic buoyancy and the motivation and engagement scale: a construct validity approach [Doctoral dissertation, University of Tasmania]. Tamannaeifar, M. R., & Arbabi ghohroudi, F. (2023). Relationship between self-regulation and self-efficacy with students' academic buoyancy: Mediating of academic resilience. Journal of Educational Psychology Studies, 19(48), 61-39. (in Persian) Walton, G. M., & Cohen, G. L. (2011). A brief social-belonging intervention improves academic and health outcomes of minority students. Science, 331(6023), 1447-1451 Wright, S. L., Perrone‐McGovern, K. M., Boo, J. N., & White, A. V. (2014). Influential factors in academic and career self‐efficacy: Attachment, supports, and career barriers. Journal of Counseling & Development, 92(1), 36-46 | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 242 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 174 |
||