اصل اولی نظارت در وقف-تحلیل فقهی و حقوقی | ||
| پژوهش های فقهی مسائل مستحدثه | ||
| مقاله 7، دوره 3، شماره 1 - شماره پیاپی 5، تیر 1404 اصل مقاله (741.96 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22091/rcjl.2025.11761.1092 | ||
| نویسندگان | ||
| غلامرضا یزدانی1؛ سیدمحمدحسن موسوی خراسانی2؛ ام البنین مقتدایی* 3 | ||
| 1دانشیار گروه حقوق دانشگاه علوم اسلامی رضوی-مشهد مقدس | ||
| 2استادیار گروه حقوق دانشگاه علوم اسلامی رضوی-مشهد مقدس | ||
| 3گروه حقوق دانشگاه علوم اسلامی رضوی | ||
| چکیده | ||
| نظارت در وقف بر دو نوع استطلاعی و استصوابی است. هدف از نظارت استطلاعی ، آگاه شدن بر امور مربوط به عین موقوفه درموقوفات است.در این نوع نظارت نیازی به مشورت متولی با ناظر در امور موقوفه وجود ندارد ؛ در حالیکه در نظارت استصوابی ناظربا نقش دخالتی خود،مسئول انجام امور بوده و متولی باید قبل از اقدام به هر عملی جلب نظر ناظر را بنماید. از آنجا که اصل اولیه در نظارت در زمان عدم تصریح واقف بر کیفیت عملکرد ناظر در هیچ کدام از کتب فقهی و حقوقی مورد تصریح قرار نگرفته است؛این سوال مطرح می شود که در چنین فرضی نظارت از کدام نوع است؟ زیرا با عدم تشخیص نوع آن از یک طرف ممکن است هدف واقف مورد تحقق قرار نگیرد و از طرف دیگر سبب بروز اختلاف در تعیین وظایف متولی و ناظر شود. در پژوهش حاضر که مبتنی بر روش توصیفی ـ تحلیلی است به تبیین این مساله پرداخته شده است که به دلیل انطباق نظارت استصوابی با فلسفه نظارت وجلو گیری از اطاله دادرسی و تشخیص مصلحت وقف ، این گونه از نظارت سازگار با انصراف به اکمل افراد بوده وباعث پیشگیری از وقوع منکر و برگزیدن جانب احتیاط می شود ؛چنانکه می تواند با قاعده تناسب حکم و موضوع و قیاس آن با وکالت نیز سازگار باشد. در نتیجه اصل در نظارت در وقف،در زمان عدم تصریح واقف بر چگونگی نظارت ،روش استصوابی می باشد مگر این که واقف تصریح به نظارت استطلاعی نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اصل اولیه؛ نظارت؛ ناظر استصوابی؛ وقف؛ نظارت استصوابی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The First Principle of Supervision in Endowment - A Jurisprudential and Legal Analysis | ||
| نویسندگان [English] | ||
| غلامرضا یزدانی1؛ سیدمحمدحسن موسوی خراسانی2؛ ام البنین مقتدایی3 | ||
| 1دانشیار گروه حقوق دانشگاه علوم اسلامی رضوی-مشهد مقدس | ||
| 2استادیار گروه حقوق دانشگاه علوم اسلامی رضوی-مشهد مقدس | ||
| 3گروه حقوق دانشگاه علوم اسلامی رضوی | ||
| چکیده [English] | ||
| Supervision in endowments (waqf) is divided into two types: exploratory and advisory. The purpose of exploratory supervision is to become informed about matters related to the endowed property in endowments. In this type of supervision, there is no need for the trustee to consult with the supervisor regarding the affairs of the endowment; whereas, in advisory supervision, the supervisor, with their intervening role, is responsible for carrying out the affairs, and the trustee must seek the supervisor's opinion before taking any action. Since the primary principle of supervision, in the absence of explicit instructions from the endower regarding the supervisor's performance, is not specified in any legal or jurisprudential texts, the question arises as to what type of supervision applies in such a case. This is because, on one hand, the lack of clarity regarding the type may prevent the endower's objectives from being realized, and on the other hand, it may lead to disputes over the responsibilities of the trustee and the supervisor. This research, which is based on a descriptive-analytical method, addresses the issue that due to the alignment of advisory supervision with the philosophy of oversight, prevention of prolonged litigation, and the determination of the endowment's interests, this type of supervision is compatible with the optimal conduct of individuals and helps prevent wrongdoing while favoring caution; as it can be aligned with the principle of the relationship between ruling and subject and analogy. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| The initial principle, supervision, supervisory authority, endowment, supervisory oversight | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 554 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 184 |
||