بررسی تطبیقی آیه اول سوره انسان | ||
| پژوهش های تفسیر تطبیقی | ||
| مقاله 8، دوره 11، شماره 2 - شماره پیاپی 22، مهر 1404 اصل مقاله (1.6 M) | ||
| نوع مقاله: علمی و پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22091/ptt.2025.11975.2407 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدحسین برومند1؛ امیر جودوی* 2؛ بتول علوی3 | ||
| 1گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه یزد، ایران | ||
| 2گروه علوم قران و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه یزد | ||
| 3پژوهشگر مستقل | ||
| چکیده | ||
| در تفسیر آیه اول سوره انسان، دیدگاههای متفاوتی ارائه شده که ناشی از اختلافنظر در معنای «انسان»، «حِینٌ مِنَ اَلدَّهْرِ»، «لَمْ یَکُنْ شَیْئاً مَذْکُوراً» و نیز کل آیه و تعیین معنای استفهام است. دربارهٔ معنای «انسان» عدهای از مفسران معتقد به مصداق عام و عدهای دیگر، معتقد به مصداق خاص هستند. در مورد «حینٌ مِنَ الدَّهر»، گروهی از مفسران از تعیین بازهٔ زمانی مشخص خودداری کردهاند، درحالیکه گروهی دیگر، بر اساس مصداق انسان، تلاش کردهاند زمان دقیقی را برای آن تعیین کنند. در خصوص جمله «لَمْ یَکُنْ شَیْئًا مَذْکُورًا»، مفسران مراتب مختلفی را برای «شیئًا مذکورًا» برشمردهاند. همچنین، در مورد نوع استفهام در آیه، دیدگاههایی چون استفهام تقریری، استفهام انکاری و خبر تقریری مطرح شده است. در این پژوهش که به روش توصیفی - تحلیلی انجام گرفته است، باتوجه به هدف سوره و ارتباط آیات، این نتیجه آشکار شد که با برقراری ارتباط «انسان» و «شیئا مذکورا» با ابرار (ع)؛ مقصود آیه اول، ظهور ابرار (ع) و انسانهای برجستهای است که خلیفةاللهی را محقق نمودهاند. آنها با انجام اعمالی از سر اختیار، انسان را مطرح نمودهاند. درباره کل آیه، گرچه با در نظرگرفتن استفهام تقریری و باتوجهبه مراتب مختلف «شیئا مذکورا»، پاسخ متفاوت است؛ ولی درحقیقت استفهام در مقام اعجاب و بیانگر ظهور زودهنگام ابرار (ع) است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سوره انسان؛ ابرار (ع)؛ انسان کامل؛ استفهام تعجبی؛ ارتباط آیات | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| A Comparative Study of the First Verse of Surah Al-Insan | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Muḥammad Ḥūsayn Barūmand1؛ Amir joudavi2؛ Batool Alavi3 | ||
| 1Department of Quran and Hadith Sciences, Faculty of Theology, Yazd University, Iran. | ||
| 2Department of Quran and Hadith, Faculty of Theology, Yazd university, Iran | ||
| 3Independent scholar | ||
| چکیده [English] | ||
| In the interpretation of the first verse of Surah Al-Insan, various perspectives have been proposed due to differing opinions regarding the meaning of “Insan”, “ḥīnun min al-Dahr”, “lam yakun shay’an madhkūra”, and the overall verse, as well as determining the purpose of the interrogative structure. Regarding the meaning of “Insan,” some commentators believe it refers to a general concept, while others interpret it as referring to a specific instance. Concerning “ḥīnun mina al-Dahr,” some exegetes have refrained from specifying a precise time frame. In contrast, others, based on their understanding of the term “Insan,” have attempted to define an exact period. Regarding the phrase “lam yakun shay’an madhkūra,” commentators have identified different levels of meaning for the term “shay’an madhkūra.” Additionally, concerning the nature of the interrogative in verse, various views have been presented, including rhetorical questioning, negative questioning, and declarative reporting. This study concludes that based on the purpose of the Surah and the interconnectedness of its verses, linking the terms “Insan” and “shay’an madhkūran” to the concept of the righteous (Abrār) reveals that the verse refers to the emergence of the righteous (A.S) and prominent human figures who have actualized the role of being the vicegerents of God (khalīfatullāh). The interrogative in this verse ultimately expresses astonishment and highlights the early emergence of the Abrār. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Surah Al-Insan, Abrar (A.S), Perfect Human, Interrogative of Astonishment, Interconnectedness of Verses | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 414 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4 |
||