جاوید, قمبر, پیوندی, غلام رضا, حاجی ده آبادی, محمد علی. (1403). بررسی فقهی کیفرگذاری بیحجابی از طریق محرومیت از حقوق اجتماعی. پژوهشهای فلسفی -کلامی, 2(1), 72-98. doi: 10.22091/rcjl.2024.10793.1057
قمبر جاوید; غلام رضا پیوندی; محمد علی حاجی ده آبادی. "بررسی فقهی کیفرگذاری بیحجابی از طریق محرومیت از حقوق اجتماعی". پژوهشهای فلسفی -کلامی, 2, 1, 1403, 72-98. doi: 10.22091/rcjl.2024.10793.1057
جاوید, قمبر, پیوندی, غلام رضا, حاجی ده آبادی, محمد علی. (1403). 'بررسی فقهی کیفرگذاری بیحجابی از طریق محرومیت از حقوق اجتماعی', پژوهشهای فلسفی -کلامی, 2(1), pp. 72-98. doi: 10.22091/rcjl.2024.10793.1057
جاوید, قمبر, پیوندی, غلام رضا, حاجی ده آبادی, محمد علی. بررسی فقهی کیفرگذاری بیحجابی از طریق محرومیت از حقوق اجتماعی. پژوهشهای فلسفی -کلامی, 1403; 2(1): 72-98. doi: 10.22091/rcjl.2024.10793.1057
1دانش آموخته دکتری جامعه المصطفی العالمیه - مؤسسه آموزش عالی علوم انسانی
2استادیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
3دانشیار گروه حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه قم
چکیده
ناهنجاری بیحجابی، زیانهایی بهسلامت معنوی و زندگی اجتماعی مخصوصاً ثبات خانواده، بهعنوان هسته اجتماع وارد میکند، ازاینرو واکنش کیفری در قبال آن ضروری است. قانونگذار کیفری ایران، از دو واکنش حبس و جزای نقدی استفاده کرده است، ولی نتایج، بیانگر عدم فائده آن بوده است. ازاینرو اخیراً کیفرگذاری محرومیت از حقوق اجتماعی مطرح شده است، اگرچه حقوق اجتماعی بهعنوان حقوق فرد در ارتباط با مؤسسات اجتماعی، تعریف میشود، ولی هم در این معنا و هم در مصادیق آن اجماع وجود ندارد. در این مقاله با روش توصیفی تحلیلی و منابع کتابخانهای، ماهیت استفاده از این کیفر، را مورد بررسی قرار دهد. هرچند محرومیت از حقوق اجتماعی در مقایسه با زندان و جریمه نقدی، امتیازاتی دارد و در مواردی نیز در شریعت تجویز شده است؛ اما به لحاظ فقهی در مواردی که با حیات فرد و حقوق اساسی او پیوند میخورد، مثلاً محرومیت از پذیرش در مراکز درمانی، به نظر مشروع نمینماید.
تازه های تحقیق
نتایج
از این تحقیق نتایج ذیل بهدستآمده است:
1- ناهنجاری بیحجابی وبد حجابی، عفت عمومی را جریحه دار میکند، زمینه فساد در جامعه را فراهم میکند وموجب تزلزل در کانون خانوادهها میشود، لذا در سیاست کیفری، جرمانگاری شده است. مبنای مشروعیت چنین جرمانگاری، ادله وجوب حجاب، از جمله آیات وروایات است که با صراحت دلالت بر وجوب حجاب دارد.
2-قانونگذار ایران واکنش در قبال بزه بیحجابی وبد حجابی را حبس وجریمه مالی قرار داده است. اما چنین جرم انگاریی بر اساس اصل فائده مندی نیست، چون زندان جرم زا ومجرم پروراست، جریمه مالی نسبت به سرمایه دار بیتاثیر است و نسبت به فقیر فساد آور.
3- محرومیت از برخی حقوق اجتماعی را میشود بهعنوان کیفر چنین بزه قرار داد، مبنای شرعی دارد چنین محرومیت، به چند صورت در فقه آمده است: یکی بهصورت مجازات تبعی، از قبیل محرومیت از حق نکاح بهتبع مجازات حدی در جرم زنا با زن شوهردار، زنا با زن در حال عده رجعیه، محرومیت از حق نکاح درمجازات حد لواط. دیگری بهصورت مجازات تکمیلی از قبیل افزایش چنین مجازات در مجازات حدی درجرم قوادی درحد زنا و شرب خمر در مکان وزمان مقدس، افزایش مجازات در حد زنا و لواط با میت. همچنین محرومیت از چنین حقوقی از مصادیق مجازات تعزیری نیز است، چون دائره تعزیر درقاعده «التعزیر بما یراه الحاکم» وسیع است وچنین محرومیت در قانون مجازات اسلامی بهعنوان مجازات تأدیبی و تأمینی نیز مقرر شده است.
4- کیفرگذاری از طریق محرومیت از برخی حقوق اجتماعی، اگر بر اساس اصل تناسب ومصلحت انگاری باشد مؤثر و فائده مند است، البته اصل تناسب مانع محرومیت از هر نوع حقوق اجتماعی است، بر اساس این اصل نمیشود کیفر چنین بزه را محرومیت از حقوق حیاتی از قبیل منع تداوی در مراکز درمانی قرار داد.
Fiqhi Examination of Penalizing Improper Hijab Through Deprivation of Social Rights
نویسندگان [English]
gambar javid1؛ golamreza peyvandi2؛ mohammad ali haji deh abadi3
1 Doctoral student of Al-Mustafa Al-Alamiya Society - Higher Education Institute of Human Sciences;.qom.iran
2 Assistant Professor at the Institute of Islamic Culture and Thought.tehran.iran
3Associate Professor, Department of Criminal Law and Criminology, Qom University.qom.iran
چکیده [English]
Improper hijab inflicts harm on the spiritual health and social life, particularly the stability of the family as the core of the community. Therefore, a criminal response to it is necessary. The Iranian criminal legislature has utilized two reactions: imprisonment and monetary fines, but the results have indicated their ineffectiveness. Consequently, the penalization of deprivation of social rights has been recently proposed. Although social rights are defined as an individual's rights in relation to social institutions, there is no consensus on this meaning and its instances. This article, recruiting a descriptive-analytical method and library resources, examines the nature of using this penalty. While deprivation of social rights has advantages compared to imprisonment and monetary fines, and is also prescribed in some cases in Islamic law, it does not appear Fiqhi legitimate in instances where it is connected to an individual's life and fundamental rights, such as deprivation of access to medical facilities.
کلیدواژهها [English]
: Penalization, Improper Hijab, Deprivation of Social Rights, Deprivation of Medical Treatment, Deprivation of Fundamental Rights
مراجع
آقایی، مجید. (1385). جرایم علیه مردگان در حقوق کیفری ایران. تهران: میثاق عدالت.
ابن ادریس حلّی، محمد بن منصور بن احمد. (1410ق). السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی. چاپ دوم. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
ابن حزم اندلسی. (1352ق). المحلی . قاهره: مکتب دارالتراث.
ابن قدامة، عبدالرحمن. (1405ق). الشرح الکبیر . بیروت: دارالفکر.
ابن منظور، محمد ابن مکرم. (1414ق). لسان العرب. چاپ سوم. بیروت: دار صادر.
ابو الصلاح حلبی، تقی الدین بن نجمالدین. (بیتا). الکافی فی الفقه. تحقیق رضا استادی. قم: مکتبة الامام أمیر المؤمنین (ع).
اردبیلی، محمدعلی. (1386). حقوق جزای عمومی. چاپ سوم. تهران: میزان.
انصاری، مرتضی. (1415ق). کتاب النکاح. قم: کنگره بزرگداشت شیخ اعظم انصاری.
بنیهاشمی، سید محمدحسن. (1384). توضیح المسائل مراجع. چاپ یازدهم. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
تبریزی، جواد. (بیتا). تنقیح مبانی الاحکام، کتاب القصاص. چاپ دوم. قم: دارالصدیقة الشهیدة.
تبریزی، جواد. (1404ق). اسس الحدود و التعزیرات. قم: جامعه مدرسین.
جمعی از پژوهشگران. (1426ق). فرهنگ فقه، مطابق مذهب اهل بیت (ع) (زیر نظر سید محمود هاشمی شاهرودی). قم: مؤسسه دائرة المعارف فقه اسلامی.
جمعی از پژوهشگران. (1417ق). معجم فقه الجواهر. لبنان: الغدیر.
جعفری لنگرودی، محمدجعفر. (1374). ترمینولوژی حقوق چاپ هفتم. صحافی ایران هنر.
حرّ عاملی، محمد بن حسن. (1401ق). وسائل الشیعة. چاپ پنجم. تهران: المکتبة الاسلامیه.
حرّ عاملی، محمد بن حسن. (1409ق). وسائل الشیعة. قم: مؤسسه آل البیت.
حاجی ده آبادی، احمد و نارستانی، مهدی. (1397). واکاوی مبانی فقهی اعمال مجازاتهای تکمیلی در حدود وقصاص در قانون مجازات اسلامی سال 1392. جستاهای فقهی واصولی،4 (11)، 103-126.
حسینی حلبی، ابن زهره، حمزة بن علی. (1417ق). غنیة النزوع الی علمی الاصول والفروع. قم: مؤسسه امام صادق (ع).
حسینی سیستانی، سید علی. (1417ق). منهاج الصالحین. چاپ پنجم. قم: دفترحضرت آیت الله سیستانی.
خمینی موسوی، سید روحالله. (1399 ه ). موسوعة الامام الخمینی، ج۲۳، تحریرالوسیلة. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
خلخالی، سید محمدمهدی. (1422ق). حاکمیت دراسلام یا ولایت فقیه (مترجم: جعفر الهادی، چ اول). قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
خوانساری، سید احمد بن یوسف. (1405ق). جامع المدارک، فی شرح المختصر النافع. چاپ دوم. قم: اسماعلیان.
دانشپژوه، وهاب. (1378). محرومیت از حقوق اجتماعی درحقوق کیفری ایران و فقه امامیه. پایان نامه کارشناسی ارشد حقوق جزا وجرم شناسی، دانشگاه امام صادق (ع).