بررسی تاثیر فناوری ارتباطات و اطلاعات و فلاکت بر فقر با رویکرد دادههای تابلویی (پانل دیتا) | ||
| علوم و فنون مدیریت اطلاعات | ||
| مقاله 14، دوره 10، شماره 3، مهر 1403، صفحه 351-372 اصل مقاله (2.87 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22091/stim.2023.9709.1982 | ||
| نویسندگان | ||
| حسن اعمی بنده قرائی* 1؛ ابوالفضل یاوری خلیل آباد2؛ سید محمد سیدی3؛ حامد مختاری ترشیزی3 | ||
| 1استادیار، گروه اقتصاد، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| 2استادیار، دانشکده مهندسی کامپیوتر و فناوری اطلاعات، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. | ||
| 3دانشجوی دکتری، گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف: با توجه به تغییر و تحولاتی که در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات صورت گرفته است و تاثیرگذاری که بر سایر ابعاد مختلف جامعه ازجمله متغیرهای اقتصادی دارد، میتواند در کاهش فقر نیز تاثیرگذار باشد. لذا شناخت این ارتباط و میزان تأثیرپذیری فقر از فناوری اطلاعات و ارتباطات مهم و ضروری است. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات و متغیرهای اقتصادی بر فقر انجام شده است. روش: در این پژوهش از دادههای ترکیبی برای بررسی رابطه فناوری اطلاعات و ارتباطات و متغیرهای کلان اقتصادی استفاده شده است. این روش مشاهدات سری زمانی را برای تعدادی مقاطع نشان میدهد. اثرات ثابت با الگوی دادههای تلفیقی با استفاده از آزمون ضریب لاگرانژ ارائه شده توسط بروش و پاگان بررسی شده است. ضریب نفوذ موبایل به عنوان نماینده فناوری اطلاعات و ارتباطات و متغیرهای کلان اقتصادی تورم و بیکاری، به صورت شاخص فلاکت وارد مدل شدهاند، و درآمد سرانه به عنوان متغیرهای اقتصاد کلان و تاثیرگذار بر فقر استفاده شده است. یافتهها: همه متغیرها در سطح معنیداری هستند؛ در نتیجه دیگر مسئله رگرسیون کاذب مطرح نیست. آزمون F لیمر پانل بودن دادهها و آزمون هاسمن اثرات تصادفی را تایید میکند. نتایج نشان میدهد متغیرهای فناوری و درآمد سرانه تاثیر مثبتی بر کاهش فقر دارد و شاخص فلاکت باعث افزایش فقر میشود. شاخص فلاکت و فناوری اطلاعات بیشترین ضریب را به خود اختصاص داده است و تأثیر قابل توجهی در کاهش فقر دارد. نتیجهگیری: با توجه بر اینکه فناوری اطلاعات و ارتباطات در کاهش فقر تاثیر قابل توجهی دارد، ازاینرو، دولتها باید در گسترش و بهبود حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات سرمایهگذاری کنند. دولتها میتوانند با تخصیص و تضمین منابع مالی، امکان ورود هرچه بیشتر بخش خصوصی در این زمینه را فراهم کنند. با توجه به ضرورت فوق میطلبد سیاستگذاری براساس ضرورت طرحها صورت گیرد و این سیاستگذاریها باید بر مبنای پژوهشها باشد و در کنار سیاستگذاری، قانوگذاری کنند و بعد برنامهریزی و به دنبال آن ارزیابیهای لازم را داشته باشند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فناوری اطلاعات و ارتباطات؛ فقر؛ شاخص فلاکت؛ درآمد سرانه؛ دادههای تابلویی | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Investigating the Impact Information and Communication Technology and Misery Index on Poverty with Panel Data | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Hassan Ama Bandeh Gharaei1؛ Abulfazl Yavari HhalilAbab2؛ Seyed Mohammad Seyedi3؛ Hamed Mokhtari Torshizi3 | ||
| 1Assistant Professor, Department of Economics, Payam Noor University, Tehran, Iran | ||
| 2Assistant Professor, Faculty of Computer Engineering and Information Technology, Payam Noor University, Tehran, Iran | ||
| 3PhD Student, Department of Economics, Faculty of Administrative and Economic Sciences, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| Purpose: Poverty is a complex issue with social and economic dimensions, recognized by international organizations such as the World Health Organization, the International Labour Organization, and the Food and Agriculture Organization (FAO). These organizations actively work to reduce and eradicate poverty. Amartya Sen's capability approach suggests measuring poverty as a deprivation of basic capabilities rather than merely focusing on income. In the context of technological advancements, particularly in information and communication technology (ICT), there is significant potential for ICT to contribute to poverty reduction. Information and Communication Technology (ICT) can improve access to health information, government services, employment opportunities, education, and support for economically disadvantaged individuals. Understanding the relationship between poverty and ICT is essential. Method: This research aims to explore the impact of information and communication technology (ICT) and economic variables on poverty. It utilizes a combination of data to examine the correlation between ICT and macroeconomic factors. The analysis involves studying time series observations across various sectors using a fixed effects model with pooled data. The model is evaluated using the Lagrange coefficient test developed by Brosh and Pagan. The model incorporates the penetration rate of mobile technology as a proxy for information and communication technology (ICT), along with macroeconomic variables such as inflation and unemployment, which together constitute the misery index. Additionally, per capita income is regarded as a macroeconomic variable that influences poverty. The model can be expressed as follows: P=F (ICT, MI, PI). The poverty indicator is denoted by the symbol P, while the information and communication technology variable is represented by Fava ICT. The misery index, which incorporates variables such as inflation and unemployment, is denoted as MI. The macroeconomic variable representing per capita income is symbolized as PI. The study focuses on a statistical population of 36 countries selected for their similarities in economic, political, and social characteristics. The selected countries ensure comparability and control for potential confounding factors. The study covers the years 2000 to 2021, allowing for an analysis of long-term trends and relationships among poverty, information and communication technology, macroeconomic variables, and per capita income in these countries. Finding: The significant levels of all variables in the model indicate that false regression is not a concern. This suggests that the observed relationships in the analysis are statistically meaningful and not merely due to chance. The F-Limer test confirms the appropriateness of using panel data by indicating the presence of a panel structure within the dataset. This allows for the consideration of both cross-sectional and time-series dimensions. The Hausman test supports the use of random effects in the model, indicating that unobserved individual-specific effects do not significantly influence the estimated coefficients. The analysis results confirm the existence of a relationship between information and communication technology, the misery index, per capita income, and poverty levels. Specifically, the misery index and information technology demonstrate the most significant impact and are statistically significant. These findings underscore the importance of addressing economic distress, promoting technological advancements, and enhancing income levels as potential strategies for poverty reduction. It is important to note that the specific magnitudes and significance levels of the effects may vary depending on the statistical techniques and model specifications used in the analysis. Conclusion: Governments can play a crucial role in alleviating poverty by investing in information and communication technology (ICT) infrastructure and creating an environment that encourages private sector participation. Allocating and securing financial resources is essential for supporting the development and implementation of ICT initiatives. Policy-making should be informed by comprehensive research and analysis to identify the specific needs and priorities of each country. This approach will lead to the development of effective policies that align with goals for poverty reduction and socioeconomic development. Additionally, the establishment of laws and regulations can guide the implementation of ICT initiatives, ensuring their effectiveness and sustainability. Regular evaluations and assessments are essential for monitoring progress and impact, allowing for necessary adjustments. It is unfortunate that some countries, including those that are economically and socially close to Iran, may depend on imitation and replication instead of adopting comprehensive approaches to ICT development. Governments should acknowledge their distinct contexts and challenges, formulating customized strategies to effectively leverage the potential of Information and Communication Technology (ICT) in poverty alleviation and sustainable development. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Information and Communication Technology, Poverty, Misery Index, Per Capita Income, Panel Data | ||
| مراجع | ||
|
اعمی بنده قرایی، ح.، خداداد کاشی، ف.، موسوی جهرمی، ی. (1401). کاربرد رویکرد فازی در اندازهگیری فقر در ایران: استفاده از معیار نابرابری بن فرونی. پژوهشهای رشد و توسعه اقتصادی، 13(50): 47-56.
باقری، ف.، کاوند، ح. (1385). اثر رشد اقتصادی بر فقر و نابرابری در ایران (1384-1375). رفاه اجتماعی، 7(28): 191-173. بهبودی، د.، اعلائی حیدرانلو، م.، پناهی، ح. (1398). اندازهگیری و مقایسه درجه رشد حامی فقرا در کشورهای اسلامی. اقتصاد مقداری، 17(3): 115-91.
پژویان، ج. (1375). فقر، خط فقر و کاهش فقر. برنامهریزی و بودجه، 1(2): 5-23.
پورنصیریان، س. (1390). ارزیابی نقش فناوری اطلاعات و ارتباطات با رویکرد دیدگاه مبتنی بر منابع در توسعه راهبردی- رقابتی و تجارت الکترونیک شرکتهای بیمه عمر در ایران (موردکاوی شرکت بیمه ایران در شهر تهران). پایاننامه کارشناسی ارشد. گروه علمی مهندسی فناوری و ارتباطات، دانشکده فنی و مهندسی مرکز تهران.
حکمتیفرید، ص.، فتاحی، ف. (1396). بررسی اثر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر احتمال وقوع فقر و شدت فقر خانوارهای کشور (رویکرد الگوی هکمن دو مرحلهای). اقتصاد و توسعه منطقهای، 13(24): 152-184.
خدادادکاشی، ف.، موسوی جهرمی، ی.، اعمی بنده قرایی، ح. (2022). تاثیر مالیات بر درآمد منفی بر فقر و نابرابری در ایران. اقتصاد محاسباتی، 1(2): 1-18.
سپهردوست، ح.، خدایی، ح. (1388). اثر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر اشتغال کشورهای منتخب سازمان همکاری اسلامی. اقتصاد و تجارت نوین، 19-20(5): 17-36.
سلاطین، پ.، رضایی، ص. (1399). تاثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر تورم در گروه کشورهای منتخب. بررسی مسایل و سیاستهای اقتصادی،20(3):110-81.
سیفی، آ. (1398). رویکرد حقوق بشری فقرزدایی برنامه توسعه ملل متحد با تاکید بر توانمندسازی زنان در ایران. پژوهشنامه مددکاری اجتماعی، 6(20): 193-233. https://doi.org/10.22054/rjsw.2021.49197.370
صادقی، ح.، عبدالهی حقی، س.، عبداللهزاده، ل. (1386). توسعه انسانی در ایران. رفاه اجتماعی، 6(24): 304-283.
عیسیزادهروشن، ی.، آقایی، م. (1398). بررسی اثر دسترسی به فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) بر توزیع درآمد در استانهای کشور. پژوهشهای اقتصادی (رشد و توسعه پایدار)، 74(19): 131-158.
کامران، م. (1391). نقش راهبردی فناوری اطلاعات و ارتباطات در رشد اقتصادی. پایاننامه کارشناسی ارشد. دانشکده علوم اقتصادی.
مشیری، س.، نیکپور، س. (1386). تأثیر فنآوری اطلاعات و ارتباطات و سرریزهای آن بر رشد اقتصادی کشورهای جهان. پژوهشهای اقتصادی ایران، 33(9): 75-104.
معظمیگودرزی، ش.، عطرکار روشن، ص. (1399). بررسی تأثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر توانمندسازی زنان (با تأکید بر آموزش و اشتغال) در گروه کشورهای عضوD8 . جامعهشناسی اقتصادی و توسعه، 51(9).
معمارنژاد، ع.، تقوی اول، م.ع. (1393). اثر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر کاهش فقر (مطالعه موردی 13 کشور منتخب). اقتصاد کاربردی، 13(4): 49-64.
معمارنژاد، ع.، دیزجی، م. (1389). اثر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر تورم در کشورهای منتخب. مدیریت بهرهوری، 4(14): 183-210.
نوابپور، ح.ر.، ترابی کهلان، پ. (1403). مطالعهای در فقر چندبعدی و سهم بعدها در استانهای ایران. پژوهشهای اقتصادی ایران، 29(99): 166-193. https://doi.org/10.22054/ijer.2022.65481.1067
هاشمی دیزج، ع.، حمیدی، د.، فرهنگ، ا.ع. (1402). بررسی تاثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر رشد اقتصادی و بیکاری در کشورهای منطقه منا. جغرافیا و مطالعات محیطی، 12(46): 26-43. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 588 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 270 |
||