1استادبار گروه معارف اسلامی، واحد بندرگز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرگز، ایران
2استاد تمام گروه معارف و حقوق، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران
چکیده
روایات بسیاری بر محبت اهلبیت علیهمالسلام تأکید نموده و آثارش را بیان کردهاند. نگاه سطحی به مفهوم برخی از این روایات، موجب اباحهگری میشود. روایت «حُبُّ عَلِیِّ بن ابیطالب حَسَنَهٌّ لا تَضُرُّ مَعَها سَیِّئَهٌ...»، نمونهای از این روایات است که موجب طرح دیدگاههای متفاوتی شده که در متن حاضر بررسی میشود. این نوشتار به روش کتابخانهای و با رویکرد توصیفی- تحلیلی، در پی عرضه مفهوم درست روایت است. یافته پژوهش عبارت است از اینکه با استناد به برخی آیات قرآن و با مراجعه به تفاسیر و حدیث معتبرِ امالیشیخ مفید و صحیحه امالی شیخ طوسی، حبّ واقعی ملازم اطاعت بوده و از مفاهیم درست روایت آن است که سیئه در آن، به معنای گناهان کوچک است و حبّ علی (ع) سبب آمرزش صغایر میشود. تحلیل درست دیگر آن است که دوستی با علی (ع)، حسنهای است که هیچ گناهی اثر آن را حبط و بیاثر نمیکند؛ زیرا ایمان کامل، با حُبّ اهلبیت علیهمالسلام محقق میشود.
تازه های تحقیق
نتیجه
مفهوم حبّ در روایت موردبحث و روایات دیگر که در آن آثار محبت ذکر شده، با توجه به تفسیرِ مفسران از آیه 86 آلعمران و 36 سوره ابراهیم و برخی روایات، مرتبه سوم محبت (اطاعتپذیری) است.
از معانی درست روایت موردبحث آن است که با استناد به برخی آیات و روایت "میسر" از امالی شیخ مفید، دوستی علی و اهلبیت علیهمالسلام موجب بخشش صغایر میشود.
از معانی درست دیگر بهدستآمده در پژوهش مفهوم روایت موردبحث، این است که دوستی با امام علی (ع)، حسنهای است که هیچ گناهی اثر آن را حبط نمیکند.
با تحلیل دیدگاه چهارم و معنای بهدستآمده دیگر در پژوهش، اباحهگری از روایت «حب علی بن ابیطالب» استنباط نمیشود.
A Study on the Qur’anic Exegetes’ Viewpoints and Hadith Comprehension of “Ḥubbu ʿAlī b. Abī-Ṭālib Ḥasanatun…”
نویسندگان [English]
Abdul-Ali Pakzad1؛ Mahmud ghayomzadeh2
2Professor, Islamic Azad University, Saveh Branch, Department of Islamic Law and Thoughts
چکیده [English]
Although many Islamic narrations have emphasized the love of Ahl al-Bayt (prophetic household) and expressed its results and yields as well, however, the superficial look at the meaning of some of which may lead to ibāḥa (religious libertinism). One of these narrations, to which the present article is devoted, says "Ḥubbu ʿAlī b. Abī-Ṭālib Ḥasanatunlā Taḍurru Maʿahā Sayyiʾawa bughḍuhu Sayyiʾatu lā Tanfaʿu Maʿahā Ḥasana". According to this narration, the love of ʿAlī (PBUH) is a good deed that any bad deed does not harm with it at all, and his hatred is a bad deed that any good deed does not benefit with it at all. Taking a descriptive-analytical approach, the present article seeks to deliver a valid reception from the mentioned narrative. The result of the research is that true religious love requires entirely religious obedience. The reliable understanding of the narration is that the word sayyiʾa (evil) in it is about to mean “small sins”. Thus, the love of ʿAlī (PBUH) only causes the forgiveness of these monor ones, God Willing. Of course, it seems that there is another valid interpretation, according to which, ʿAlī’s friendship is a good deed that no sin can make ineffective, because every kind of complete faith is achieved through the love of Ahl al-Bayt (PBUT).
کلیدواژهها [English]
Qur’an, Islamic Narrations, Hadith Comprehension, Love, ʿAlī b. Abī-Ṭālib
برقی، احمد بن محمد، محاسن، دارالکتب الاسلامیه، الطبعه الثانیه، قم: بیتا.
پاکزاد، عبدالعلی، «ایمان و ارتکاب گناه تحلیل فقه و روش حل تعارض ظاهری روایات باب الذنوب و باب أَنَّ الْإِیمَانَ لَا یضُرُّ مَعَهُ سَیئَةٌ»، مطالعات فهم حدیث، ش 1، سال ششم، پیاپی 11، 1389.
بحرانی، سید هاشم، البرهان فی تفسیر القرآن، تهران: کتاب صبح، 1389.
جوادی آملی، عبدالله، تفسیر تسنیم، قم: نشر اسراء، 1387.
