آثار بیان­کننده­ی واقعیت، همچون آینه­ای رو به جهان، جنبه­هایی از جهانی که در آن زندگی می­کنیم را شرح می­دهند. واقعیت­ها در قلمروی عمومی قرار دارند و بخشی ازمیراث مشترکی هستند که برای همه آزادانه دردسترس است، بررسی مفصل حمایت از واقعیات نوشتار دیگری می­طلبد، اما به­اجمال میتوان گفت واقعیت­ها به­این دلیل که خلق نمی­شوند، بلکه کشف یا جمع‌آوری می‌شوند، مورد حمایت قرار نمی­گیرند. با این­وجود در یک اثر در­برگیرنده­ی واقعیات، بیان­های اصیل قابل حمایت هستند؛ زیرا کپی‌رایت از اجزایی از اثر که از خالق سرچشمه گرفته‌اند حمایت می‌کند. بنابراین اگرچه این آثار به­طور عمده واقعیت­هاکه موردحمایت نیستند را ارائه می­کنند، اما می­توانند آن­ها را به­گونه­ای بیان کنند که شرط اصالت را به­جا ­آورد.

اگرچه در حقوق ایران میتوان برخی مصادیق آثار بیان­گر واقعیت را ذیل آثار موردحمایت در ماده( 2) قانون حمایت حقوق مولفان و مصنّفان و هنرمندان یافت، اما معیار اصالت مشخصی که توجه قانون­گذار به ماهیت خاص این آثار را نشان دهدبه چشم نمی‌خورد و به­نظر نمی‌رسد این تضمن آگاهانه بوده باشد.

در گردآوری اطلاعات واقعی، حمایت محدود­به انتخاب و هماهنگی خواهد بودکه چنانچه پدید‌آورنده انتخاب و نظم‌دهی داده‌ها را مستقلاً انجام دهد و تلاش انجام‌شده معمولی و پیش­پا ­افتاده نباشد و درنتیجه از خلاقیت حداقلی برخوردار باشد، اصالت احراز می­شود. بنابراین استفاده‌کنندگان بعدی مجاز خواهند بود که از واقعیات و داده‌های متضمن اثر استفاده کنند، اما انتخاب و ترتیب واقعیات نباید مشابه پدید‌آورنده‌ی نخست باشد.

درخصوص آثار راوی واقعیات، حمایت محدود به بیان خاص پدید­ آورنده است؛ درنتیجه پدید­آورندگان بعدی بایستی از شیوه­ی خاص بیان دوری کنند. درحقوق دعاوی کپی­رایت رویه­ی مشابهی از آرایی مشاهده می­شود که برآنند که مجموعه­ی خاص واقعیات موجود در اثر روایی نیز  میتواند موردحمایت قرارگیرد. براین­اساس، درصورتی­که مجموعه­ی واقعیات مشمول اثر روایی، از منبع موجودی کپی نشده باشد سهم اصیل پدید­آورنده را نشان می­دهد، چراکه مجموعه، به­اندازه­ی بیان خاص، منشأ خود را مدیون پدید­آورنده است.

شرایط احراز اصالت در آثار عکاسی در سه بخش بیان شده است: 1)تفسیر عکاس از زاویه، نور، سایه، ارائه، تأثیر فیلترها، تکنیک­های پیشرفته یا ترکیب آن­ها؛ 2)زمان عکس گرفتن، تصویربرداری عالمانه و آگاهانه از یک لحظه­ی ناب؛ 3)خلق موضوع عکس در حالتی که خود عکاس اقدام به ایجاد یک سوژه­ی عکاسی می­کند.

نقشه­های سنتی ارائه­ی تصویری واقعیات جغرافیایی هستند که مهم­ترین هدف آن­ها ارائه­ی واقعیت به دقیق­ترین شکل ممکن است. اما باوجود اینکه تنها یک ارائه‌ی صحیح از آنچه زمین به­نظر می‌رسد وجود دارد، انتخاب محل، اندازه و ابعاد نقشه­برداری، وسعت و دیگر ویژگی­های خاص هر نقشه که نتیجه­ی مهارت و قضاوت نقشه­کش بوده و به­لحاظ تصویری، فهم او از واقعیت در یک محل خاص را ازطریق ترسیم خطوط و نماد­ها درارتباط با­یکدیگر نشان می­دهد، ابتکار لازم برای اصالت و برخورداری نقشه از حمایت را برآورده می­سازد.

درنهایت، نظربه اینکه ثبت در حقوق مالکیت ادبی و هنری اختیاری است و تأثیری بر ثبوت حق ندارد و در تشخیص خلق اصیل، مخاطب قانون عموم مردم هستند، همچنین این مسئله که آثار مبین واقعیت بخش قابل­توجهی از آثار ادبی و هنری را شکل می­دهند، پیشنهاد می­شود ذیل فصلی جداگانه در قانون، مباحث مربوط به اصالت و معیار­های احراز آن در این آثار مورد تصریح قانون­گذار قرارگیرد.