مقایسۀ سبک شناختی غزلی از خواجوی کرمانی با غزلی از حافظ شیرازی | ||
| پژوهش های دستوری و بلاغی | ||
| مقاله 7، دوره 8، شماره 14، اسفند 1397، صفحه 173-189 اصل مقاله (1.12 M) | ||
| نوع مقاله: علمی و پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22091/jls.2019.3992.1173 | ||
| نویسندگان | ||
| پدرام میرزایی1؛ فریده ستار زاده* 2 | ||
| 1استاد دانشگاه پیام نور تهران | ||
| 2دانش آموختۀ کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور تهران | ||
| چکیده | ||
| سبک نحوه و نوع بیان است؛ وحدت منبعث از تکرار عوامل یا مختصاتی است که در آثار کسی هست؛ این مختصات هم مسأله زبان است، هم مسأله فکر و هم گزینش خاصی از واژهها، تعابیر و عبارات که توجه خواننده را به خود جلب میکند. در این مقاله غزلی از حافظ شیرازی و غزلی از خواجو کرمانی، دو شاعر هم عصر که دارای وزن، قافیه و ردیف همسانی هستند، برگزیده شدهاست. از اینرو در این پژوهش قصد داریم به بررسی مختصات عمدۀ سبکی این دو غزل در سطوح ادبی، زبانی و فکری بپردازیم تا افتراقات و اشتراکات و مختصات عمدۀ سبکی غزلیات این دو شاعر مشخص شود. با شناخت سبک هر دو شاعر میتوان به بسیاری از خصلتهای روانی، اخلاقی و اندیشه آنها پی برد. یافتههای این تحقیق نشان میدهد که هر دو شاعر در سطح زبانی نزدیک به هم عمل کردهاند و تشخّص سبکیِ دوره در لغات هر دو شاعر بارز است. در سطح فکری، شیخ صنعان هسته مرکزی هر دو غزل را تشکیل میدهد، ولی لحنِ طنز حافظ گویاتر است. شاخصترین فرق دو غزل حافظ شیرازی و خواجوی کرمانی در سطح ادبی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خواجوی کرمانی؛ حافظ شیرازی؛ سبک شناسی؛ غزل | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| A Stylistic Comparison between a Ghazal from Khaju Kermani and another Ghazal from Hafez Shirazi | ||
| نویسندگان [English] | ||
| pedram mirzayi1؛ farideh sattarzadeh2 | ||
| 1tehran | ||
| 2tehran | ||
| چکیده [English] | ||
| Style is defined as the particular way by which the message is expressed. Unity is derived from recurrence of features that exist in the writer’s works in terms of linguistic and intellectual issues as well as special choice of words and expressions to attract the readers’ attention. In this study, two Ghazals are selected, one from Hafez Shirazi and another from Khaju Kermani as two contemporaneous poets who apply similar rhythm, rhyme, and Radif in their poetry. It is attempted in this article to explore major stylistic features of these two Ghazals in terms of literary, linguistic, and intellectual aspects to shed light on their commonalities, differences, and prominent stylistic features. By the stylistic identification of these two aforementioned poets we can discern their mental, behavioral, and intellectual characteristics. The results of this research show that two poets had similar linguistic performance and the stylistic personification of that period is evident in the vocabularies used by them. Considering intellectual aspects, Sheikh San’an is the central core of two Ghazals; however, satire is more noticeable in the tone of Hafez. The most outstanding difference between these two Ghazals is related to literary aspects. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Khaju Kermani, Hafez Shirazi, Stylistics, Ghazal | ||
| مراجع | ||
|
1. قرآن کریم. 2. حافظ شیرازی. (1384). دیوان حافظ. به تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی. چاپ نهم. تهران: زوّار. 3. حسین زاده، مالک.(1386). تلمیحات غزلیات خواجو (پایان نامه). تهران: دانشگاه پیام نور. 4. خواجوی کرمانی.(1374). دیوان اشعار خواجوی کرمانی. به تصحیح احمد سهیلیخوانساری. چاپ سوم. تهران: انتشارات پاژنگ. 5. رستمی ابوسعیدی، علی اصغر.(1362). تجزیه و تحلیل سبکی شعر حافظ (پایان نامه). تهران: دانشگاه پیام نور. 6. سالاری، مصطفی.(1385). ایهام در شعر خواجو (پایان نامه). تهران: دانشگاه پیام نور. 7. شمیسا، سیروس.(1386). سبک شناسی شعر. چاپ سوم. تهران: نشر میترا. 8. فولادی، محمّد. (1382). تحلیل سیر نقد شعر حافظ (1380-1370). اراک: دانشگاه آزاد اسلامی. قرقی، زهرا. (1390). بلاغت در شعر حافظ از نظر دستوری (پایان نامه). تهران: دانشگاه پیام نور. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,015 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,648 |
||